Language, Nihilism and Television

Anlamın ne olduğu farklı disiplinlerde çalışan araştırmacıların cevabını
aradığı en önemli sorulardan biri olmuştur. Anlamın ne olduğu ve nasıl inşa
edilebileceği sorusunu soran Ferdinand de Saussure, Roland Barthes, Julia
Kristeva, Jacques Derrida ve Friederich Nietzsche gibi Batılı kimi
dilbilimciler ve felsefeciler göstergeden başlayarak varlık, metin ve okuyucuya
kadar uzanan konularda önemli tartışmalar yapmışlardır. Neticede bu uzun
serüven nihilizme kadar uzanmıştır.&nbsp

İşte bir makalenin sınırlı kapsamında, bu serüven bazı boyutlarıyla
ortaya konulmakta dili oluşturan göstergelerin nasıl çağrışım gücünü
yitirdiği, metnin öz bir metin olmaktan çıktığı, yazarın devre dışı kaldığı
gibi hususlar üzerinde durulmaktadır. Göstergenin kendinden başka bir şeye
işaret edememesi varlık anlamında da önemli sorunlara yol açmıştır. Çünkü
kendisinden başka bir şeyi gösteremeyen göstergelerle inşa edilen ve başka
metinlerle metinlerarası ilişkiye sahip olan bir metin ne müellifine, ne de
yaratıcı gücüne göndermede bulunabilir.

Derrida da her bir gösterileninin aynı zamanda başka bir şeyin
göstergesi olabileceğine, kökenin yokluğundan dolayı her şeyin söyleme
dönüşebileceğine ve anlam alanının sonsuz genişleyebileceğine vurgu yaparak,
kâinatta ilanihaye göstergeler arası bir dönüşün ve devinimin süregittiğine,
dilin doğası üzerinden varlığın kendikendiliğine ve sonsuzluğuna işaret
etmiştir. Bu ebedi yeniden doğuş ya da ayni olanın yeniden doğması,
"kendikendinelik", varoluşun gayesini, 'yaratıcı' ile şeyler arasındaki
ilişkiyi, boşa çıkarmakta ve hiçlik düşüncesini daha da pekiştirmektedir.

Üzerinde durulması gereken diğer bir husus ise kendine özgü bir dili
olan ve bu dilsel mantık üzerinden işleyen televizyonun nihilizm ile olan
ilişkisidir. Bu anlamda cevabının aranması gereken en önemli soru televizyon ve
nihilizme nasıl yol açtığıdır.&nbsp&nbsp

The origin of meaning has been an area of interest for many Western
researchers and thinkers studying in various fields such as semiology, language
and philosophy. In an attempt to clarify what meaning is, how it is built and
perceived by readers, various philologists and philosophers including Ferdinand
de Saussure, Roland Barthes, Julia Kristeva, Jacques Derrida and Friedrich
Nietzsche discussed several important concepts ranging from semiotics/signs to
existence and from text to its author and readers. Comprehensive debates over
these concepts have ultimately extended to nihilism.

In this vein, this article in its limited scope investigates certain
aspects of meaning and its repercussions scrutinizing how signs that form a
language lose their associative power over time, how texts lose their
essence/core and how authors are no longer a part of meaning. Within this
framework, the fact that a sign does not signify anything but itself leads to
significant problems in terms of essence and existence. Indeed, a text that is
composed by signs that cannot signify anything other than themselves and that
has intertextual relations with the other ones can refer to neither its author
nor creative power.

Underlining that every signified might also be a signifier of something
else, everything can turn into discourse due to absence of origin and that the
semantic field can be expanded infinitely, Derrida pointed out to the fact that
there is continued mediation as well as motion among eternal signs of the
universe in reference to self-continuity and eternity of existence based on the
nature of language. This eternal rebirth or renaissance of what is in kind,
namely self-continuity, further consolidates the idea of 'nichts' by negating
the purpose of existence and the relations between the 'creator' and things.

From this perspective,
as well, it is essential to tackle the relationship between nihilism and
television which has its own particular logic of language. In this sense, the
most important question to ask is how television paves the way for nihilism.