Hikikomori: The Problematic of Escape and Isolation of the Modern Culture from Social Reality to Digital Orientations

Bu
çalışma, özellikle Japonya ve diğer Uzak Doğu ülkelerinde yükselen ve her geçen
küresel boyut kazanan hikikomori fenomenini ele almaktadır. Eğitim, meslek ve
aile gibi toplumsallaşma faktörlerinin etkisi altında odalarına kapanan ve
yıllarca oradan çıkmayan bireyleri tanımlayan hikikomori, teknoloji ve rekabet
temelli modern kültürün bir semptomu olarak yorumlanabilir. Öyle ki bugün
Türkiye'de bile sayısız ebeveyn, kendi dünyalarında izole olan, insanlarla
iletişime geçemeyen, sorumluluk almayan ve sosyal ağlarda sanal kimlikler
edinip; bilgisayar oyunları, elektronik tüketim ve online kumar gibi teknoloji
eksenli yönelimler içinde kaybolan çocuklarından şikayet etmektedir. Sayısı
özellikle gençler arasında artan hikikomori vakası, hem geri çekilmeyi hem de
dış dünyadan kopuşu ifade etmektedir. Hikikomori'nin sonuçları kadar
nedenlerini de sorgulamayı amaçlayan bu makale, söz konusu Japon toplumu
sorunsalını yerelliğin ötesinde çağdaş dünyaya dokunan bir tür yaygın trend
olarak analiz etmektedir. Bu nedenle, bu nitel çalışmanın temel referansları
her ne kadar Uzak Doğu'ya ait metin ve filmlere dayandırılsa da, argüman ve
çıkarımları, içinde Türk toplumunun da olduğu akışkan ve kırılgan moderniteye
dairdir.

This
paper deals with the phenomenon Hikikomori that has risen especially in Japan
and other far-east countries and has acquired a global dimension each passing
day. Hikikomori, which defines those who lock themselves in their room and who
never go out of the room under the influence of socialisation factors such as
education, occupation and family, can be interpreted as a symptom of technology
and competition-based modern culture; so much so that today numerous parents
even in Turkey complain about their children who are isolated to their world,
who cannot communicate, who do not take responsibility and who lose themselves
in technology-related orientations such as virtual identities in social
networks, computer games, electronic consumption and online gambling. The case
of Hikikomori that has been increased among the youth indicates both withdrawal
and disengagement from external world. This article that aims to examine the
causes as well as results of Hikikomori analyses the Japanese society-centred
question as a sort of common trend that touches upon the contemporary world
beyond locality. That is why, although essential references of this qualitative
study is based on the far-eastern texts and films, its arguments and findings
are about the liquid and fragile modernity that covers Turkish society.